mobar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
 
 
  
 
 
Deze foto heb ik met mijn oude spiegelreflexcamera gemaakt,
circa 1986 in Amsterdam Oud Zuid.
 
Ik vind het een van de mooiste foto's
die ik tot nu toe maakte.

De avondzon die tegen de gebouwen licht/ligt
de diepte van de foto, mooi.

 

 
Sail Amsterdam 2010
 
 
Vondelpark jaren tachtig
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Leve de boom!


 




 

Zwijgende boom


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Stadsvogels zijn in tegenstelling tot hun op het platteland levende soortgenoten niet bang voor afval. 

Vogels eten over het algemeen voorzichtig van voedsel dat in de buurt ligt bij zwerfafval zoals blikjes, flessen en plastic tassen.

Maar als de dieren in de stad leven, vliegen ze razendsnel op dit soort afval af om het voedsel weg te pikken.

 

Eerste Europese Dag van de Paddenstoel in September

De Nederlandse Mycologische Vereniging sluit zich aan om dit jaar de "Europese Dag van de Paddenstoel" gestalte te geven. De landen die nu al deelnemen zijn: België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Oostenrijk en Tsjechië. Met ingang van 2016 wordt deze dag op elke vierde zaterdag in september op de kalender gezet. Dit jaar is dat op 24 september. Doe mee met de Europese Dag van de Paddenstoel!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
 
 
 
 
Onsterfelijke natuur  
 
Geschreven door Mobar Vorstkasteel ©

 

 

Freaks 2011 wow.
 
 
 
 
 
Schijt
 

 

Aan ieder woord
dat je nooit hebt geschreven
elk belabberd gedicht
dat niet leeft in de nacht
schijt aan wc-papier
en schijt op de wc-bril
schijt aan de vrouw
en aan de man die lacht
schijt aan mezelf
en aan andere billen
schijt aan mensen
die om schijt gaan gillen
schijt aan de wereld
en schijt aan de maan
schijt aan de hemel
en aan de hel
hier ver vandaan
schijt aan mijn schoenen
en schijt aan mijn ziel
schijt aan kalkoenen
en schijt aan een wiel.
 
 
 
...................
 
...........

 

* Sch(ei)attig geschreven
 hihi
 
Dat is al weer een tijdje geleden, maart 2008, nou leuk er toch nog een reactie op te krijgen.
En ik studeer voor schijtlijster
 
 
 
 
Mooi aan de buitenkant

 

Je bent mooi, dat verraad veel
maar is feitelijk dus nietszeggend
zoals alles in het leven
waarin de noodzaak tot bedrog
zelfs de meeste eenvoudige
boerenlul heeft veroverd
 
je bent niet lelijk, dat zegt veel meer
daarmee geef je aan
voor de schoonheid te gaan
  
maar nog weet ik niets
over jouw intellect
dat mij overschaduwt wanneer ik slaap  
 
durf jij te slapen wanneer ik slaap
of hou je jezelf tegen het licht
wanneer ik doodmoe ben
 
je bent niet verrot zoals ik
weet je dat heb ik zelf gezegd
want ooit was ik zo mooi als jij
en droeg jij mijn schoonheid op handen
  
ik probeer tot je door te dringen
je in de kern te raken
maar jij begint plotseling hoog te zingen
het bed begint te kraken
  
ik ben niet geschikt voor de liefde
dat weet je, maar je moet op
jouw woorden letten, laat maar, stop
ik kan niet klaarkomen met een bord
voor mijn kop
  
en ik vraag niet om vergiffenis
de viagra wordt mij te duur
ik krijg daarvan het zuur
terwijl jij ligt te zeepbekken
  
is dat nou liefde, fluister je
dat is lief, dat zegt tenminste iets
meer dan die mooie ogen
die steeds dieper zijn komen te liggen
door het kijken naar andere mannen 
  
je geeft me zelfs een kus
dat heb ik niet verdiend
na alles wat nooit geweest is

 

  

 

Mobar Vorstkasteel, Amsterdam zomer 2006.©

 

Zeer graag ben ik weer eens bij jou komen lezen, je raakt em nog steeds met je schrijven. En dat is positief bedoeld. (2006 mooie zee)

 

 
 
...
 
 
 
 
 
 
Onsterfelijke natuur  
 
Geschreven door Mobar Vorstkasteel ©

 

 

Freaks 2011 wow.
 
 
 
 
 
Schijt
 

 

Aan ieder woord
dat je nooit hebt geschreven
elk belabberd gedicht
dat niet leeft in de nacht
schijt aan wc-papier
en schijt op de wc-bril
schijt aan de vrouw
en aan de man die lacht
schijt aan mezelf
en aan andere billen
schijt aan mensen
die om schijt gaan gillen
schijt aan de wereld
en schijt aan de maan
schijt aan de hemel
en aan de hel
hier ver vandaan
schijt aan mijn schoenen
en schijt aan mijn ziel
schijt aan kalkoenen
en schijt aan een wiel.
 
 
 
...................
 
...........

 

* Sch(ei)attig geschreven
 hihi
 
Dat is al weer een tijdje geleden, maart 2008, nou leuk er toch nog een reactie op te krijgen.
En ik studeer voor schijtlijster
 
 
 
 
Mooi aan de buitenkant

 

Je bent mooi, dat verraad veel
maar is feitelijk dus nietszeggend
zoals alles in het leven
waarin de noodzaak tot bedrog
zelfs de meeste eenvoudige
boerenlul heeft veroverd
 
je bent niet lelijk, dat zegt veel meer
daarmee geef je aan
voor de schoonheid te gaan
  
maar nog weet ik niets
over jouw intellect
dat mij overschaduwt wanneer ik slaap  
 
durf jij te slapen wanneer ik slaap
of hou je jezelf tegen het licht
wanneer ik doodmoe ben
 
je bent niet verrot zoals ik
weet je dat heb ik zelf gezegd
want ooit was ik zo mooi als jij
en droeg jij mijn schoonheid op handen
  
ik probeer tot je door te dringen
je in de kern te raken
maar jij begint plotseling hoog te zingen
het bed begint te kraken
  
ik ben niet geschikt voor de liefde
dat weet je, maar je moet op
jouw woorden letten, laat maar, stop
ik kan niet klaarkomen met een bord
voor mijn kop
  
en ik vraag niet om vergiffenis
de viagra wordt mij te duur
ik krijg daarvan het zuur
terwijl jij ligt te zeepbekken
  
is dat nou liefde, fluister je
dat is lief, dat zegt tenminste iets
meer dan die mooie ogen
die steeds dieper zijn komen te liggen
door het kijken naar andere mannen 
  
je geeft me zelfs een kus
dat heb ik niet verdiend
na alles wat nooit geweest is

 

  

 

Mobar Vorstkasteel, Amsterdam zomer 2006.©

 

Zeer graag ben ik weer eens bij jou komen lezen, je raakt em nog steeds met je schrijven. En dat is positief bedoeld. (2006 mooie zee)

 

 

 


Amsturia Dwaalteksten




 

 

 

 

Zwijgen- Zij antwoordt niet - zij blijft liever zwemmen -tussen de krokodillentranen in de haaienvinnensoep.



 



 

 

 

 

 

 

 

 

Wind waait

 

 

 

Wind waait over hoge bergen

 

hoor mijn kruin die ruikt de zee

 

voor mij zijn alle mensen dwergen

 

ik sta hier stil en groei gedwee

 

van hout zijn al mijn droeve dromen

 

van steen, jouw hart

 

dat draag ik mee.

 

 

 

 

 

© Mobar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Takken reiken

 

 

 

Mijn takken reiken tot de wolken

 

een dromenzee drijft daar voorbij

 

waar ik ontworteld was

 

is nu windstilte

 

 

 

alleen een droom

 

die blijft mij bij

 

 

 

toe laat mij

 

in mijn dromen reizen

 

ik sta hier stil bij volle zee

 

 

 

de mensheid

 

hoef ik niets te bewijzen

 

zij namen al mijn dromen mee

 

 

 

mijn takken reiken aan de regen

 

en regen vleit zich over mij.

 


 

 

 

heel mooi omschreven dit gedicht. ga zo door. Lieve groet ene en fijne avond  

 

 

 

 
 
 
© mobar

 

 

 

 

Soep voor een zwerver
 
Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
de eenzame zwerver
heeft honger

na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken met het open raam
warmt hij de soep op

en hij belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien

zij hoort zijn stem
zijn vermoeide zwerversstem
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever zwemmen
tussen de krokodillentranen
in de haaienvinnensoep

en hij zwerft
in het land van zijn dromen
nog een tijdje alleen
van de telefoon naar de soep

en sterft tenslotte
bij een steen
die hij in het nachtwoud vond.
 
 
mobar ©

 

 
Enkelvoudig
 
Dat ik af en toe
wat primitief uit de hoek kom
is niet omdat ik meer ben
dan jij mijn liefste, ik aanbid je
 
draag iedere dag jouw onderbroeken
lees de krant bij voorkeur ondersteboven
verzin dat de koningin alleen ’s nachts jarig is
verkoop mijn dromen voor een kwartje
aan iedere hoer die ongesteld is
 
mijn politiek bestaat uit liefde
ik draag het liefste pantoffels door de uren heen
om mij van preekstoel naar dweepzucht te dragen
ik verslind mijn tijd niet met wanhoopspogingen
vind het leven dramatisch genoeg uit zichzelf
 
ik verzin geen gedichten, ik maak ze met mijn hart
ze zijn zo geworden, door mijn leven uitgescheten
ze maken mij authentieker dan de afgrijselijke wind
die halfslachtig over mijn kale schedel waait.
 

 

 
 

Ik denk echt dat ie zo beter is, maar ik denk zoveel. 

 

 
Zelfbevlekte woordkunstenaars
  
Er zullen echte dichters opstaan
in doorleefde inspanning
 
met grootse hartstocht, gemeende onschuld
tranen vloeiend als beekjes van fluweel
over wangen, stralend en zacht
 
en zij zullen zich als konijnen
vermenigvuldigen met de blik op oneindig
tot aan treurige zelfberoering
 
van het verdrietige veel
meer dan vroeger
als onderdeel van het geheel
anders dan ooit
 
en zelfbevlekte woordkunstenaars
zullen over liefde dichten tijdens de nacht
zij zijn gedoemd te sterven in hun pracht
omdat er niemand op hun woorden wacht.

  

 

 

 

 

Mobar Vorstkasteel juli 2006, Amsterdam. ©

 

Maanspiegel

 

Septembernacht, ik ben nog bij je
een dronken schrijver uit Amerika
schrijft liefdesgedichten over onze prille liefde
ik ben niet helemaal naakt, heb nog een slipje aan
je kust mijn oor, ik hoor de boze adem van jouw stem
jij droomt over de maanspiegel, mystiek van avondbloemen
bonte duistervlinders in nachtelijk gezongen lied
ik bevoel de toverkracht van fantasie
in een eenzaam vreemd verlangen, naar een ander
met minder dove oren, die dromen bevestigende ander
waardoor ik verander, ik bedenk me

beschrijf, als voor ‘t eerst
het gevoel van beminnen
zomers warm beginnen
dromend, vrijheid in ’t verschiet.
 
 
 

mobar © 

 

 
 
 
 
Hoe bevalt de laatste keer?
 
 
Het bevalt de laatste keer
tegen zeker weten in
 we laten lussen los
 gooien trossen in lucht
 
 laten onze hoofden
hangend zweven
 door diep verlangen
uit elkaar gedreven 
 
maar niet meer
vol met leugens
 
 we slaan liever
een bal in de zon
 dan dat we onze scheten tellen
als berekening zonder einde
 
 maar we mogen niet falen
 nooit tekeer gaan voor het niets
 er zit geen logica in het mens zijn 
 
 we zijn nietiger
dan het zweet
van de volkszanger
  
 we mogen blij zijn
dat we lachend door het leven gaan
 we zien wel waar het schip strandt
 
 desnoods dichten we een lied
over een lichtend boegbeeld
hijsen we de zeilen
opnieuw onder de oksels
van een wassende maandag
 
 maar kom nergens meer
hier met die leugens
 
 de vermoorde onschuld
dat kan echt niet meer
 er zit net zoveel ergernis
in mijn mislukte erfenis
 als dat er voet zit
aan een been.
 
 

 

Mobar Vorstkasteel, 3 juni 2006, Amsterdam.©

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oude dichtpogingen

 

 

 

 

 

 

 

Spiegelbeeld

 

Het is niet meer zegbaar
dan in woordeloos gebaren
of zwaaien naar het heengaan
van de barre westenwind

misschien heb je het in de gaten
is het een gevoel diep in jezelf
voel je het tastbaar in de kieren

maar het is een heengaan
dat niet meer terugkeert
als een volwassen kind

het is een heengaan
zonder een weerzien
een stilte in de nacht bemind.
 
mobar ©

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

 

 

 

 

 

 

 

 
Intieme revolutie
 
 
Je leek verliefd
lente van vlinders
muziek op gevoelens

wederzijdse gevoelens
automatisch berichtje
gezelschap van stilte

afspraak zonder tijd
fantasie binnen handbereik
ontbinden van dromen

je was zo verliefd
vlinders vol lente
gevoelens op muziek

verzamelde letterwolken
voor een dromenrevolutie

een intieme revolutie.
 
 
mobar ©

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nuchter

  
Zelfs het zonlicht is nuchter
nu ik jouw dood leer aanvaarden
niet meer vecht tegen leegte
die ik voelde door het gemis
want ik miste heel erg jouw liefde
die er eigenlijk nog is,
 

 

ik denk soms aan de dagen
toen je al oud was en ik dom
zoveel had ik je te vragen
maar helaas de dood kwam om
 

 

jouw lichaam bij me weg te halen
je uit het aardse te verdwalen
tot as geworden in de tuin
 

 

probeer ik nuchter door te zwerven
naar onze dromen uit het jargon.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

© Mobar

 

 


 


























Reacties (6)
Mier
 
Je hebt je laten vertellen dat Mobar zich in zijn verhalen heeft laten inspireren
door de geschriften van Hubert Stuipje. Je leest aan het begin van de avond een korte tekst.
 
Mier
 
Dier waar de mens zich maar al te graag aan spiegelt
om grootschalige bescheidenheid bestuurbaar aan te tonen.
Het veelvuldige geslachtelijke verkeer van dit dier heeft ervoor
gezorgd dat de mens op de verkeerde details is gaan letten.


Hubert Stuipje, 1999.
 
Het is nu december 2033 in het Russische dorpje Leetsaktsrov.
Je bent alleen, en ik begrijp niet waarom ik dit allemaal schrijf.
 
354




 
© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:

 

De mier is even het noorden kwijt.






Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl