mobar.punt.nl

25 september 2016 15:22

 

Meenemen

In het bos is het niet stil
wind maakt geluid
een fietser fluit
onhoorbaar wijs je
zon achter wolken
poel van werkelijkheid 
matte duisternis
regen.





 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
mooi gedich Mobar.
graag gelezen 
 
Onwezenlijk mobariaans!



Reacties
Nacht bij de rivier

’s nachts waren we bloemen 

in zuinigheid
die uitvinders
deed zingen

je nam mijn hand in de jouwe
om over de brief te vertellen
nadat we liefde bedreven

bij de rivier, we kwamen terug
bij de rivier

het was nacht bij de rivier
waar we de zwanen zagen zwemmen
een heldere maan scheen over het water

hand in hand liepen we naar de brug
daar aan de waterkant onze eerste kus
omdat we duistere bloemen waren

met als enige bezit, onze prille liefde
een zak vol stenen en een kunstgebit.







 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.


Reacties

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nevelvriend

 

Hovenier ben je nu
kruidenteler van mijn egotuin
levend in mystiek van dromen

jouw meeldraden benevelen
zonnig leven in de wildernis
mijn bloemhoofd strekt zich

naar frisse wederopstanding
nieuw begin in nieuw geluid
benevelde voorjaarsdromen

hovenier ben je nu in plantenteelt
onkruidwieder van mijn zielsgebied
toe zaai jouw zaden in mijn zaligheid

benevel wat beneveld moet worden
spoedig zal jouw droom ontkiemen

 

en wortelen in mijn onbevangen geest.


407

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 




Reacties

13 november 2016 02:25

 

rigor mortis

In de ban van haar mystieke verschijning - half mens, half engel
beleef jij hier jouw rigor mortis in doorzichtige letters
vraag je om vriendschap, overwinning van de vijand

het begint bij jouw oogleden, bij jouw kaak en jouw nek

rigor mortis is meer sterven dan de trouwe gewoonte
meer tijd nemen om de aftakeling te omarmen
het moedwillig blind worden – jij als schilderij

eindelijk dood en stijf in jouw eenvoudige kist

verlangen voltooid in het broze liplezen van een wilde
waar jullie jeugdjaren zich herhalen in vergeten liedjes
ver weg van de natuur is haar zwijgende taal jouw idioom.

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
 
 
Zowel gelaten alsook ijzig pijnlijk getroffen door jouw gedicht
zag ik iemand heengaan omdat ze de moed had opgegeven en
dat in een sfeer van vredige berusting.
Aangrijpend en ook mooi Mobar.
 

Bedankt Hans, fijn jouw reactie. Groet.












Reacties

 

 

 

 

 

\

 

Strandviool

 

Violette hoorde aan

de stervende klanken van de piano

de scheve toetsen van het leven

dat de onheilspellende lethargie

uit jouw vingers was verdwenen

 

in melodieën  van de stedelijke nacht

waren zwervers sokkenhelden

op zoek naar heimwee

om de toekomst

te bedwingen

vielen er standbeelden

van denkbeeldige sokkels

 

onder maanlicht van de winternacht

was de schizofrene maatschappij

volkomen helder zonder vooroordelen

met gelijkheid evenwichtig

in sobere dragende toon

van geven en niet nemen

met snaren van de wind

 

maar ergens in de buitenwereld

bij geruis van golven van de zee

aan het haaienstrand, bezaaid met kwallen

waar aangespoelde schelpen

strandzand van kapitaal voorzagen

bespeelde je een strandviool

veel mooier dan de doospiano

zich toeliet jou in de nacht te bespelen

 met zijn heimwee van onzekerheid

 het stervend geluid van de dood.

 

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

Reacties
Vriendin van de lepel

 
 
Vriendin van de lepel
leen me nog een keer jouw tepel
dan luid ik de klok met de klepel

 
en eet ik de soep met een vork
dan drink ik de wijn uit de fles
ons samenzijn is een wijze les

 
vriendin van de lepel
voel een keer aan mijn klepel
omdat ik zuig aan jouw tepel

 
drink ik de soep uit een kom
wijl ik in jouw dromen verstom.


 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
27 mei 2017 22:52
 
leuk, en het rijmt ook nog
ja, een luchtig tussendoortje, <img src='img/smileys/smile4.gif' alt='(happy)' Title='(happy)'>bedankt





Reacties

7 november 2016 02:49

 

Witte rozen voor het zwijgen

Een roos niet voor het sterven wit
in maagdelijkheid, geheel onbevangen
of twee rozen met zwarte muziek
omdat het blauwe in de ziel is gevangen

een grafsteen die danst in de wind
eenzaam langs dromen van een kind
zo ben je geweest, toen je in bed lag
ik jouw dood gaande ik in jouw ogen zag

vol van passie, maar reeds stervende
in laatste woorden, allerlaatste serene woorden
van wederzijdse eenzame vriendschap
de bloemen van de laatste dagen
bracht ik je voor in de vaas op de kast

en op je graf zal ik ook witte rozen leggen
witte rozen voor het zwijgen
omdat de bloemen in de liefde verstillen.





 

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
Ook ik zwijg na het lezen van dit moois !
 
wit als de opsomming van alle andere kleuren die met zich alle soorten betekenissen met zich dragen.
Heel mooie poëzie, Mobar!



Reacties

zondag 14 juni 2009

Droom en huiver

 



Ik droom nog van oorsprong
dat was vroeger bij een tante
die haar was deed in een rivier
daar sliepen geliefden
in oeverloze heimwee samen
maar toch meer dan ooit alleen
in nachten zonder ziel
scheen de maan in slappe kleuren

ik huiver nog van onschuld
de vijand van een vrouwelijke wildernis
een raadsel op zichzelf
een wolf in de nacht

waarom omhels ik een zwerver
geef ik mijn zakdoek
aan een vreemde vrouw
slikt deze mijn tranen
in het zoete van het duister
alleen in mijn denken

ik droom nog van liefde
mijn lijf schokt van aandacht
neemt geen afscheid van mijn droom
over ferme mannelijke schoonheid
als door wind geteisterd
in pracht onovertroffen

ik huiver nog van onmacht
een angst is in mijn bloed gekropen
door het oog van de naald geslopen
regelmatig uitgevloerd in kroegen
er zit een rilling in mijn ongenoegen.





Schrijver: mobar
 
 
 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 





Reacties
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl